சைவ சித்தாந்த வளர்ச்சியில் சிவஞான போதத்தின் வகிபங்கு

அறிமுகம்

சைவ சித்தாந்தம் என்பது தமிழ்மொழி பேசும் சைவ சமய மரபில் உருவான உயர்ந்த தத்துவப் பாங்காகும். இதன் அடிப்படை நோக்கம் — மனித ஆன்மா பாசங்களிலிருந்து (அணவம், கன்மம், மாயை) விடுபட்டு, சிவனுடன் ஒன்றிணையும் வழியை விளக்குவதாகும். இவ்வழியில், பல சைவ சித்தாந்த நூல்கள் வெளிவந்துள்ளன. அவற்றில் மிகச் சிறப்பாகவும் ஆழமான தத்துவ விளக்கத்துடனும் விளங்குவது **சிவஞான போதம்** எனும் நூலாகும்.

சைவ சித்தாந்தத்தின் தத்துவ அடித்தளத்தையும், ஆன்மீக வளர்ச்சியையும், வழிபாட்டு முறைகளையும் தெளிவாக வகுத்துக் காட்டிய முக்கிய நூலாக **சிவஞான போதம்** திகழ்கிறது. இக்கட்டுரையில், சைவ சித்தாந்த வளர்ச்சியில் சிவஞான போதத்தின் பங்கு, முக்கியக் கருத்துகள், ஆசிரியர் மரபு, மற்றும் அதன் பிந்தைய தாக்கம் குறித்து ஆராயப்படுகிறது.

சைவ சித்தாந்தத்தின் தோற்றமும் வளர்ச்சியும்

சைவ சித்தாந்தம் தமிழ்நாட்டின் பண்டைத் தத்துவ மரபிலிருந்து உருவானது. இதன் ஆரம்பம் அகம சாத்திரங்களிலும் சிவாகமங்களிலும் காணப்படுகிறது. பின்னர், **திருமூலர்**, **மெய்கண்டர்**, **அருள்நந்தி சிவாச்சாரியர்**, **உமாபதி சிவாச்சாரியர்** போன்றோர் இதனை வளர்ச்சியடையச் செய்தனர்.

சைவ சித்தாந்தம் மூன்று அடிப்படைகளில் நிலைபெற்றது:

1. பதி – பரமசிவன்

2. பசு – ஆன்மா

3. பாசம் – பந்தம் (அணவம், கன்மம், மாயை)

இந்த மூன்றும் ஒன்றுக்கொன்று சம்பந்தப்பட்ட விதத்தை விளக்கும் நூலே சிவஞான போதம் ஆகும்.

சிவஞான போதம் – ஆசிரியர் மற்றும் நூல் அமைப்பு

மெய்கண்ட தேவர் என்பவர் சிவஞான போதத்தை இயற்றியவர். அவர் 13ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தார் என அறிஞர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். இந்நூல் 12 சூத்திரங்களைக் கொண்டுள்ளது. ஒவ்வொரு சூத்திரத்திலும் ஆழமான தத்துவப் பொருள் அடங்கியுள்ளது.

இந்நூல் சைவ சித்தாந்தத்தில் “மூல நூல்” எனக் கருதப்படுகிறது. பின்னர் இதனை விளக்க **சிவஞான சித்தியார்**, **சிவஞான தீபம்**, **சிவஞான சித்தியார்த்த தீபம்** போன்ற நூல்கள் உருவாயின.

 சிவஞான போதத்தின் முக்கிய தத்துவக் கருத்துக்கள்

சிவஞான போதத்தில் சைவ சித்தாந்தத்தின் மூலக்கூறுகள் மிகத் தெளிவாக விளக்கப்படுகின்றன:

1. பதி (சிவன்)

பரமசிவன் அனைத்துக்கும் காரணமானது. அவர் சதாசிவனாகவும், ஜ்ஞான ஸ்வரூபனாகவும் விளங்குகிறார்.

 2. பசு (ஆன்மா)

ஆன்மா நித்தியமானது. அது சிவனிலிருந்து வேறானதாயினும், அவனாலேயே சத்தி பெறுகிறது.

3. பாசம்

அணவம் (அறியாமை), கன்மம் (கர்ம பந்தம்), மாயை (பொருள் உலகம்) ஆகிய மூன்றும் ஆன்மாவை பந்தமிடுகின்றன.

 4. முக்தி (விடுதலை)

ஆன்மா பாசங்களை விட்டு விடுதலையடைந்து, சிவனுடன் ஒன்றிணையும் நிலையையே முக்தி என்கிறது. இதற்கு சிவஞானம் எனும் ஆன்மீக அறிவே வழியாகும்.

 சைவ சித்தாந்த வளர்ச்சியில் சிவஞான போதத்தின் பங்கு

சிவஞான போதம் சைவ சித்தாந்த வளர்ச்சிக்கு பலவித பங்களிப்புகளைச் செய்துள்ளது:

1. தத்துவ அடித்தளம் அமைத்தது

சைவ சித்தாந்தம் ஒரு முழுமையான தத்துவமாக நிலைநிற்றும் வகையில் அடிப்படை கட்டமைப்பை இந்நூல் வழங்கியது.

 2. நூற்பண்பு வளர்ச்சி

சூத்திர வடிவில் ஆழமான தத்துவங்களை சுருக்கமாக கூறும் பாணியை அறிமுகப்படுத்தியது. இது பின்வரும் நூலாசிரியர்களுக்கு வழிகாட்டியாக இருந்தது.

 3. ஆன்மீக தத்துவத்தின் விளக்கவுரை

ஆன்மா – பாசம் – பதி உறவைக் கோட்பாடாக அமைத்து, ஆன்மீக விடுதலைக்கு ஒரு தெளிவான பாதை வரைபடத்தை வழங்கியது.

4. சைவ சித்தாந்தப் பீடத்தின் உருவாக்கம்

சிவஞான போதத்தின் அடிப்படையில் சைவ சித்தாந்தம் ஒரு தனித்துவப் பீடமாக உருவானது. இது பிற தத்துவங்களான அத்வைதம், த்வைதம் போன்றவற்றில் இருந்து வேறுபட்டது.

5. பிந்தைய அறிஞர்களுக்கு வழிகாட்டி

அருள்நந்தி சிவாச்சாரியர், உமாபதி சிவாச்சாரியர் போன்றோர் இதனை விளக்கி, விரிவாக்கம் செய்து சைவ சித்தாந்த நூல்களை வளர்த்தனர்.

சிவஞான போதம் மற்றும் பிற தத்துவங்களின் ஒப்பீடு

 தத்துவம் , முக்கியக் கருத்து வேறுபாடு 

 அத்வைதம்  ஜீவன் – பிரம்மம் ஒன்றே  வேறுபாடின்றி ஒன்றிணைவு 

 த்வைதம் ஜீவன் – பரமன் இரண்டே  முழுமையான வேறுபாடு 

 சைவ சித்தாந்தம் (சிவஞான போதம்)  பசு – பதி தனித்தனியாக இருந்தாலும், பாசம் விலகும்போது பதி அனுபவம்  வித்தியாசத்துடன் ஒன்றிணைவு (தனித்துவ அத்வைதம்) 

சிவஞான போதத்தின் சமூக மற்றும் ஆன்மீக தாக்கம்

சிவஞான போதம் தமிழ்ச் சைவ மரபில் மக்களின் ஆன்மீக விழிப்புணர்வை உயர்த்தியது. இதன் மூலம்:

 சிவபக்தி மையமாகிய வழிபாடு நிலைபெற்றது.

 சமய ஒற்றுமை மற்றும் ஒழுக்க வாழ்க்கை வலுவடைந்தது.

 தமிழ்த் தத்துவ சிந்தனை உலகுக்கு புதிய பாதை அமைந்தது.

 முடிவுரை

சைவ சித்தாந்தம் தமிழரின் சிந்தனை, சமயம், மற்றும் தத்துவ வளர்ச்சியின் உச்சநிலையாகும். இதில் சிவஞான போதம் முக்கியமான தூணாகத் திகழ்கிறது. அது சைவ சித்தாந்தத்தின் கோட்பாட்டு அடித்தளத்தையும், ஆன்மீக அனுபவப் பாதையையும் தெளிவாக வகுத்துக் காட்டியது.

மெய்கண்ட தேவரின் இந்நூல் சைவ சித்தாந்தத்தை சீரிய தத்துவமாக உருவாக்கியதோடு, தமிழ்த் தத்துவ இலக்கியத்திலும் முத்திரை பதித்தது. இவ்வாறு, சிவஞான போதம் சைவ சித்தாந்த வளர்ச்சியின் இதயமாகவும், தமிழ்ச் சைவ மரபின் மாபெரும் தத்துவ சின்னமாகவும் விளங்குகிறது.

மேற்கோள்கள்

1. மெய்கண்ட தேவர் – சிவஞான போதம் (மூல நூல்)

2. உமாபதி சிவாச்சாரியர் – சிவஞான சித்தியார்

3. டாக்டர் ச. சுந்தரராமன் – சைவ சித்தாந்தம் ஒரு ஆய்வு

4. பி. சுப்பிரமணிய சிவம் – சைவ தத்துவ வரலாறு

5. க. ந. கந்தசாமி – தமிழ் சைவ சித்தாந்தத்தின் வளர்ச்சி